Τι ενοχλητική γιορτή τα Χριστούγεννα!

Posted: Δεκέμβριος 16, 2011 by juramentoporlalibertad in Προβληματισμοί

Χριστούγεννα
Δεν περιμένω όμως τίποτα πια
Τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
Κι είν’ ένας πρώην Έλλην αριστερός
Ένας θνητός
Με τ’ όνειρό του δίχως στέγη καμιά

Και το ανοιξιάτικο κορίτσι μαμά
Πλακώνεται απ’ τη συνταγή την παλιά
Οι μυρωδιές μυρίζουν κάτι βαρύ
Κάποια πληγή
Που απλώς δεν θέλουμε ν’ ανοίξει ξανά

Χριστούγεννα
Τα πλεϊμομπίλ μου είν’ εξαιτίας μου κουτσά
Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά
Ίσως για κάποιους νά ‘ναι ακόμα γιορτή
Μα ποιοι είν’ αυτοί;
Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Χριστούγεννα
Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ’ ενός σταυρού τα καρφιά
Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
Σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θά ‘ναι ξανά

Χριστούγεννα
Κι εσύ τι θες απ’ τη ζωή μου ξανά;
Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά
Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό
Πως σε μισώ
Θες νά ‘σαι η ίδια και ν’ αλλάζω εγώ

Με θες προσωπικό σου δημιουργό
Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ
Λάμπω εγώ
Με μ’ ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό

Χριστούγεννα
Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά
Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
Να ‘ναι ανοιχτό
Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χριστούγεννα
Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά
Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν’ αλλάξουμε οριστικά
Χρόνια πολλά
Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

Φοίβος Δεληβοριάς

 

Αν και τα δικά σου playmobil είναι κουτσά πάτα like! Χριστούγεννα! Περιμένουμε όμως τίποτα πια; Τι ενοχλητική ερώτηση! Και ακόμη πιο ενοχλητική, η γιορτή των Χριστουγέννων. Γιατί μάλλον στα αλήθεια δεν περιμένουμε τίποτα πια. Μάθαμε, ότι ο Άη Βασίλης ήταν ο μπαμπάς, και ότι ο ίδιος ο μπαμπάς είναι ένας απλός θνητός, απογυμνωμένος από την παιδική εικόνα του ήρωα, και είναι θνητός, κυρίως γιατί τα όνειρά του δεν έχουν στέγη.Δεν βρέθηκε σε καμιά Ιθάκη,δεν κατάφερε να σκοτώσει την Λερναία Ύδρα και δεν βρήκε διέξοδο στον λαβύρινθο του Μίνωα.Μεγάλωσα λοιπόν και μου λείπει το προστατευτικό και τρυφερό περιβάλλον των παιδικών μου αναμνήσεων, αλλά ξέρω ότι επιστροφή δεν υπάρχει.Μεγάλωσα και πλέον έχω εγώ την ευθύνη για την δημιουργία αυτού του περιβάλλοντος γύρω μου.Δεν τα κατάφερα.Δεν μου έμαθαν να αγαπάω,ούτε είναι προτεραιότητα για μένα αυτή η μαθητεία.Τα πλειμομπίλ μου πλέον είναι κουτσά εξαιτίας μου.Κανείς άλλος δεν φταίει.Και ότι αρχίζω πηγαίνει στραβά!Και όλα αυτά θυμίζουν σταυρικό μαρτύριο.Και επειδή αυτό έχω μονάχα,αυτό και δίνω.Πότε-πότε λοιπόν,καρφώνω καρφιά και σε άλλους σταυρούς.Και μάλιστα σε αμνούς.Σε αθώους που δεν το αξίζουν.Και έτσι κουρέλι που είμαι τι θέλουν τα Χριστούγεννα από την ζωή μου ξανά;Να δώσω τι; Το περίσσεμα της καρδιάς μου είναι ένα φριχτό δηλητήριο. Εσείς μένετε ίδια και θέλετε από μένα να αλλάξω.Αυτό είναι ανυπόφορο!Για αυτό και σας αλλάζω.Για να σας ξεχάσω.Για να μην είστε τόσο ενοχλητικά.

 

Αυτός όμως που λάμπει, με ένα φως που σε τίποτα δεν θυμίζει σπότλαιτ χριστουγεννιάτικων στολιδιών, ήρθε για να αγαπήσει τον μη αξιαγάπητο.Και να σπάσει επιτέλους τον φαύλο κύκλο.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s