So… Let the music play?

Posted: Δεκέμβριος 14, 2011 by Didica in Μουσική

Ω! ναι είμαι ερωτευμένη με την καλή ποιητική μουσική μιας άλλης -ίσως και καλύτερης- εποχής. Χάσαμε ή κάπου αν θελεις μπερδέψαμε τις αξίες στο ανεξάντλητο θέμα της μουσικής! Κάναμε αξία και ανυψώσαμε στην κλίμακα της ποιότητας Τραγουδιστάκια που περιορίζονται σε 3 νότες και 2 θεματικους κυκλους με ξεσηκωτικο ηχο. Το σκηνικο : ποτακι ανα χειρας και αναλογα κεφατο υφακι στυλακι ντυσιματακι και βαψιματακι καψουροκοψοφλεβικο feeling και αυτο χορταίνει το πεινασμένο για γκλαμουρια ένστικτο της αχαλίνωτης κλάμπερ και του αντιστοίχου σκυλά! Μα αν θέλεις δεν προσπαθώ να μειώσω την αποτύπωση της ευχάριστης και διασκέδασης του συγκεκριμένου lifestyle θέλω απλά να το τοποθετήσω ποιοτικά σε μια κλίμακα… νοητή και δικιά μου το τονίζω δικιά μου . ο συγκεκριμένος τρόπος διασκεδασης μικρο μου θύμα αυτής της μουσικής Drug -κατ’εμε- ειναι καλός για ενα ξεκάρφωμα στο »που και που»- αλλά εφόσον δεν έχει να σου προσφέρει ούτε προβληματισμό ούτε »τροφή για σκέψη» και αυτό δεν λέει οτι η διασκέδαση είναι κάτι σαν λογοτεχνική λέσχη αλίμονο- γιατι να πρέπει να γίνει τρόπος ζωής και αυτοσκοπός!?. Η μουσική καλώς ή κακώς αιώνες τώρα οδηγεί το συναίσθημα του νέου του παλιού του »ναι» και του »οχι» οδηγεί την επιθυμία και τις εσωτερικές ανάγκες, την πείνα της ψυχης . Και ίσως σε κάποιο επίπεδο κατεύθυναν και το συναισθημα του έρωτα τον απόηχο μια πληγής! Αυτό δεν γίνεται σήμερα δυστυχώς αφού στην ζωή μας εχει μπει το πρόχειρο το δήθεν το και καλά…. Το συναίσθημα με λούσα η μουσική ακολούθησε την φτήνια αυτη και ανταποκρίθηκε στα επιφανειακά συναισθηματικά ξεσπάσματα.
Μα αυτό μας έφερε εδώ, σε μια βιαιη εποχη, φωτισμένοι απο τον αέρα του Glamour, άνθρωποι μια εποχή που την χαρακτηρίζω χωρίς ενδοιασμούς εποχή του ξεβρακώματος με μαύρα θηρία- αυτοκίνητα και ανθρώπους έτοιμους για άγριες συμπεριφορές, και αυτό είναι χωρίς αμφιβολία αποτέλεσμα της εμφανής έλλειψης κουλτούρας που μεγάλο μέρος της ανήκει στην μουσική αρα ο εκφυλισμός των συναισθημάτων η επιφάνεια της ζωής οδήγησε την μουσική σε πιο τρεμάμενα χέρια και ως εκ τούτου και η ζωή έριξε το επίπεδο της ποιοτικά και ποσοτικά
Θυμάμαι τους γονείς μου να μιλάνε για βράδια που η μουσική οδηγούσε τη νύχτα τη συζήτηση την διάθεση, έφτανε δάπεδο να καθίσουν μια παρέα και η πηγή της μουσικής μια μπύρα ίσως και η νύχτα ηταν πλήρης… Είχες οτι χρειαζόσουν κοντά σου.
Ευτυχώς η δυστυχώς εγώ έμεινα σε εκείνη την εποχή είμαι ένα κορίτσι που ζητάει τον στίχο με προβληματισμό ο ήχος που ξεσηκώνει τις ρίζες της ψυχής μου η μουσική που κάνει το κορμί μου να ερωτεύεται και την καρδια μου να ποθει , το μυαλό μου να ταξιδεύει και τα ένστικτα μου να οξύνονται. Θέλω να γίνω μουσική γιατι ακομα υπαρχουν εκεινη που μεσα στο εύκολο έγιναν οι δύσκολοι και αυστηροί κριτές του εαυτού τους…..
Άλλοι που δεν άντεξαν και μας έφυγαν ( Παύλο, Νίκος ,Ασιμος) άλλοι που είναι ακόμα εδώ να με κάνουν να πετάω!

Και αν ειμαι Ροκ… ( δεν αλλάζω)
Σιχάθηκα την στημένη τελετή σας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s