Όψεις να ζήσεις

Posted: Μαρτίου 23, 2013 by Didica in Λογοτεχνία

Τα βράδια να ναι μόνα τους;
και τα πρωινά χωριστά;

Η Μυρτώ δεν ήξερε πόσα λάθη μετρούσε στο βιογραφικό της …. Άναψε το τσιγάρο της και έγνεψε ναι στον διάβολο μέσα της, είχε κάνει για ακόμα μια φορά κόμμα μαζί του αν μη τι άλλο πάντα ήξερε να κάνει παζάρια για ότι απαιτούσε.
Έβαλε ένα τραγούδι και γδύθηκε κοίταξε εξεταστικά τον εαυτό της στον καθρέφτη ήταν ωραίο το θέαμα ήταν απόλυτα θεμιτό και φυσιολογικό για εκείνη να ερεθίζετε με την εικόνα της… Το στριφτό στο χέρι της μισοεσβηνε ήξερε ποια ήταν και τι ήθελε στην ζωή της.

Ήταν η Μυρτώ και ήθελε να ερεθίζει τα αντρικά μάτια να γλείφει τς αντρικές ορμές κατευθείαν από την πηγή τους δεν την έκανε καν να κοκκινίζει στην σκέψη της »αντρικής» ηθικής της.
Καταβαθος ήξερε πως κάθε γυναίκα έχει λίγο από άντρα μέσα της….. εκείνη είχε μόνο μέσα της εξωτερικά υπήρξε το θηλυκό χωρίς εκπτώσεις αλλά μέσα της ήταν ένας άντρας..
Ζητούσε το σεξ ζητούσε την προσοχή και το αποτύπωμα της πάνω σε αντρικές αγκαλιές…….

Είναι μερικοί δαίμονες κυρίως του μυαλού της που τους είχε αγαπήσει και είχε μάθει να ζει μαζί τους και όχι να την ζουν κρατούσε γερά τα χαλινά της ζωής της. Είχε ακούσει πολλές φορές ότι η ζωή χωρίς έρωτα είναι μισή ζωή αλλά είχε πάντα την σιγουριά οτι η δική της ζωή ήταν ολόκληρη μπορεί και να ήταν.

Εκείνο το βράδυ καθόταν απέναντι από έναν εξαιρετικά γοητετικο άντρα δεν υπήρχε αμφιβολία ούτε καν ψήγμα αυτής ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί του αυτό είχε σκοπό από την αρχή τίποτα παραπάνω μια νύχτα ηδονής χωρίς προεκτάσεις άλλωστε δεν τις άρεσαν οι προεκτάσεις ήταν κακό για εκείνη σήμαινε ότι κάτι άλλο που ήταν αρχίσει τελείωνε πριν καν δοθεί μια αρχή δεν ήθελε να μην έχει επιλογές δεν ήξερε αν θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια για εκείνη όλα ήταν ένας περιορισμός όταν αφορούσαν την λέξη » πάντα» »μοναδικό» και »ποτέ»

-Είσαι μόνη εδώ , μίλησε ο Ξένος πρώτος.
– Ναι και δεν θέλω να είμαι μόνη για πολύ ακόμη , πάντα ήταν σαφής στις προθέσεις τις
– Κρίμα να είσαι μονή λυπάμαι, την τάραξε ο τόνος πρώτη φορά ένιωθε ότι η συζήτηση δεν είχε την γνώριμη έκβαση για εκείνη
– Καθόλου θα έλεγα παρέα πάντα βρίσκεται με καλή θέληση , φούντωνε η ανάγκη μέσα της να φέρει τα πράγματα εκεί που τα ήθελε
– Την καλή παρέα την κουβαλάς στην καρδιά σου σε ακολουθεί στην ζωή σου η παρέα της μιας νύχτας είναι παρέα που σε ξοδεύει, ένιωθε τους παλμούς της καρδιάς της να αυξάνονται θα μπορούσε να περάσει στον επόμενο πράγμα που κάπου μέσα της την έκανε να νιώθει φτηνή αλλοιωμένη .
– Πολύ βαριά θέματα νομίζω για μια τόσο ωραία νύχτα δεν νομίζεις?
– Ανάλογα, πως ορίζεις τα βαριά και τα ελαφριά θέματα και το ωράριο τους .
Ήθελε να κάνει την κατάσταση όπως την είχε μέσα στο μυαλό της και έτσι προσπάθησε με όλη την γοητεία που απέμεινε στο πρόσωπο και τις κινήσεις της.
– Αν θες σεξ από μένα θα το χεις, ξέρω όμως πως όσα σου είπα καίνε στο μυαλό σου έτσι δεν είναι ?
Η απάντηση δεν δόθηκε ποτέ Η Μυρτώ έζησε εκείνη την νύχτα ήταν η χειρότερη νύχτα της ζωής της όλα αυτά που την γέμιζαν ξαφνικά πήραν γυναικεία μορφή. ο Διάβολος πληγώθηκε το αν η Μυρτώ έμεινε η ίδια μετά από αυτό δεν είναι λογική κατάληξη του κειμένου μου για κάθε Μυρτώ μέσα μας υπάρχει και ένας προβληματισμός.

Βιώνεις καθημερινά συναισθήματα, είτε είσαι Άντρας είτε είσαι γυναίκα , συναισθήματα που έμαθες να τα κρύβεις να γίνεσαι σκληρός, είναι όμως η όψη του ουρανού μονό η βραδινή δεν ξημερώνει κάποια στιγμή στο μυαλό σου δεν ξεθολώνουν τα ένστικτα σου ; δεν γίνεσαι άτομο που εχει ανάγκη να πληγωθεί από έναν έρωτα μια φιλία ένα πάθος; να τα ζήσεις όλα αυτά; Η κάθε Μυρτώ μεσα μας μας λέει το λογικό εκεί που αποφεύγεται κάθε είδους πόνου και αγκιστρώσεις με άλλο ανθρώπινο ον αλλά για πόσο μπορείς να αντέξεις χωρίς
Ένα άρρωστο λυτρωτικό παθιασμένο συναίσθημα? έξω από κάθε σωματική πράξη έξω από κάθε λογική
Ζήσε, αγάπησε σαν παιδί , φερσου σαν ώριμος άνθρωπος , πόνεσε σαν έφηβος, κανε σεξ σαν μην υπάρχει αύριο , γέλα με δάκρυα , Κανείς δεν μπορεί να ζήσει μονάχα μια όψη του ουρανού.

Και επειδή σαν Συκάκι ποτε δεν μπορούσα να μπω στο κλίμα ενος ιστότοπου και επείδη στο κακτω κάτω ( hey) that’s me…. ENJOY
Με αγάπη Συκακι

Advertisements

Το Ελληνικό μοντέλο χαρακτηρίζεται από ένα εκ γενετής «προπατορικό αμάρτημα». Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, που η πολιτική ηγεσία αδυνατώντας να πραγματώσει το μείζον αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για αναδιανομή του πλούτου και κοινωνική δικαιοσύνη με δομικές και διαρθρωτικές αλλαγές στο ίδιο το πολιτικό οικονομικό και κοινωνικό σύστημα, προσέφυγε στην πολιτική των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και της διεύρυνσης του δημοσίου χρέους.Δεύτερον, αναπτύχθηκε μια άμετρη φιλοδοξία της νέας μεταπολεμικής γενιάς για να αυξήσει το μερίδιο συμμετοχής  της στον παραγόμενο πλούτο μη διστάζοντας ακόμη και να μεταφέρει δημοσιονομικά βάρη, μέσω δανεισμού στις επερχόμενες γενιές οι οποίες θα κληθούν να αποπληρώσουν τον δανεισμό αυτό. Τρίτον, από τα κόμματα εναλλαγής στην εξουσία ακολουθήθηκε η πολιτική «της καμμένης Γης» σε μια προσπάθεια να υπονομεύσουν τις δυνατότητες επιτυχίας των διαδόχων τους στην κυβέρνηση.Τέταρτον, αναπτύχθηκε ένα δικομματικό σύστημα εναλλαγής στην εξουσία μονοκομματικών κυβερνήσεων.Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώθηκαν δύο κεντρικά πολιτικά κόμματα με διαφορετικές πολιτικές για τη σύνθεση των δημοσίων δαπανών. Αφενός αποκλειόταν η περίπτωση που το ένα κόμμα θα παρέμενε για πάντα στην εξουσία και θα είχε κίνητρο να εφαρμόσει πολιτική ισοσκελισμένων προϋπολογισμών προκειμένου να εξομαλύνει διαχρονικά τη φορολογική επιβάρυνση και να μη μεταφέρει το κόστος στις μελλοντικές γενιές. Αφετέρου, το εκάστοτε κόμμα στην εξουσία γνώριζε ότι δεν θα παρέμενε εκεί για πάντα και έτσι προσπαθούσε να προσαρμόσει τη δημοσιονομική του πολιτική με στόχο να υπονομεύσει τις δυνατότητες της αντιπολίτευσης να πραγματοποιήσει δαπάνες στην περίπτωση που αυτή θα κέρδιζε τις  επόμενες εκλογές. Κατέληγε, λοιπόν, στην πολιτική διεύρυνσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και χρηματοδότησης των δημοσίων δαπανών με δανεισμό και όχι με υγιή πλεονάσματα που να προκύπτουν από μία βέλτιστη διαχρονική σχέση εσόδων – δαπανών.Στη δεκαετία του 1970 η οικονομική φιλοσοφία στην Ελλάδα περιείχε ακόμα σαν κεντρική στόχευση τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Το περίεργο ήταν ότι τούτο ήταν αντίθετο με ότι συνέβαινε στις άλλες χώρες της Δύσης όπου το μοντέλο ήταν κεϋνσιανό με ισχυρή την κρατική παρέμβαση. Το κεϋνσιανό μοντέλο η Ελλάδα άρχισε να το υιοθετεί στις  αρχές του 1980, όταν οι άλλοι στη Δύση είχαν αρχίσει να το εγκαταλείπουν. Ακολουθούν οι εκλογές του 1981, όταν η Νέα Δημοκρατία, με πρόεδρο τον Γεώργιο Ράλλη, χάνει. Κερδίζει πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ, του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο ερχομός των σοσιαλιστών φέρνει αλλαγές στην οικονομική και όχι μόνο πολιτική. Η χρονιά (1981) κλείνει με έλλειμμα 9,1%. Η απότομη άνοδος οφείλεται σε μεγάλο  βαθμό στις δαπάνες των εκλογών. Αλλά ήταν να μη γίνει η αρχή. Ένα χρόνο αργότερα  το έλλειμμα, ναι μεν υποχωρεί αλλά παραμένει υψηλό ήτοι 6,8% του ΑΕΠ. Τα επόμενα χρόνια αυξάνεται σε 7,6% το 1983 σε 8,4% το 1984 και σε 11,7% το 1985.Το «νεαρό» στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εγκαινίασε σε ευρεία έκταση την αλλαγή πολιτικής: Κρατικοί πόροι (προερχόμενοι από δανεισμό) διοχετεύθηκαν στην κατανάλωση και στην ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης .Πίστεψαν οι ασκούντες την οικονομική πολιτική ότι έτσι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ισχυρή παραγωγική βάση.Τα αποτελέσματα ήταν αντίθετα απότα αναμενόμενα. Οι Έλληνες καταναλωτές δεν επέλεξαν εγχώρια προϊόντα αλλά εισαγόμενα, με αποτέλεσμα τις γνωστές δύο υποτιμήσεις της δραχμής, το 1983 και το 1985.

Η πολιτική αυτή απέτυχε παταγωδώς. Βεβαίως υπήρξαν επιτυχίες σε κοινωνικό επίπεδο, αφού εξασφαλίστηκαν τα κατώτερα εισοδήματα και προωθήθηκε μία πολιτική κοινωνικής πρόνοιας . Ωστόσο, τα κέρδη αυτά για τους Έλληνες πολίτες σχεδόν εξανεμίστηκαν από τις αρνητικές οικονομικές εξελίξεις. Έτσι, στα μέσα του 1985 ο πληθωρισμός  αυξήθηκε σημαντικά όπως επίσης με τα δημοσιονομικά ελλείμματα και άρχισε να διαφαίνεται μία σημαντική  αύξηση του δημόσιου χρέους λόγω των υψηλών ετήσιων δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Η κατάσταση αυτή είχε ως χρόνια αργότερα το 1985 είχε κιόλας υπερδιπλασιαστεί και είχε φθάσει το 51,6% του ΑΕΠ. Tο 1990 είχε φθάσει στο 90,1% του ΑΕΠ και η πορεία του ήταν ανοδική καθώς σταδιακά η χώρα εισέρχονταν σε μια νέα περίοδο. Εκείνης της ανακάλυψης των «γκρίζων» πτυχών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που ήταν παντού φορτωμένος με χρέη,τα οποία όμως δεν φαίνονταν.

Την περίοδο εκείνη η χώρα θα βυθιστεί  σε ένα οικονομικό τέλμα και θα έρθει μπροστά σε τεράστια αδιέξοδα. Ιδρύονται αμέτρητοι δημόσιοι οργανισμοί, οι οποίοι δεν λειτουργούν με βάση τα έσοδα-έξοδα αλλά όταν «μπαίνουν μέσα» βαφτίζονται ως «προβληματικοί οργανισμοί» και συνεχίζουν κανονικά τη λειτουργία τους, τιμαριθμοποιείται η μισθολογική κλίμακα, γίνονται μεγάλες  δημόσιες καταναλωτικές δαπάνες υπό τη μορφή μαζικών προσλήψεων στο δημόσιο, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα, κοινωνικών παροχών, συντάξεων κτλ. Οι μεγάλες οικονομικές κρίσεις τελειώνουν το 1982 αλλά στην Ελλάδα ο πληθωρισμός μόλις τότε αρχίζει να ανεβαίνει ανεξέλεγκτα φτάνοντας στα επίπεδα του 20%+, το δημόσιο χρέος εκτοξεύεται μέχρι στο 1989-1990 στο 100%+ του ΑΕΠ ενώ οι κρατικές δαπάνες δεν έχουν κανένα αναπτυξιακό όραμα και τα ελλείμματα φτάνουν επίσης το 20%. Το 1985 ο Κώστας Σημίτης ανέλαβε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, όπου παρέμεινε μέχρι τον Νοέμβριο του 1987 εφαρμόζοντας το πρώτο πρόγραμμα σταθεροποίησης με αποτέλεσμα τον περιορισμό του ελλείμματος σε μονοψήφιο ποσοστό 9,5% το 1986 και 9,2% το 1987. Λίγο μετά τις εκλογές του 1985 ο τότε Διοικητής  της Τραπέζης της Ελλάδος, κ. Χαλκιάς είχε τηλεφωνήσει στον Ανδρέα Παπανδρέου για να του ανακοινώσει ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

Εκείνη τη στιγμή η Ελλάδα είχε πληθωρισμό 25% και εκρηκτικό πρόβλημα με τα επιτόκια και τα ελλείμματα. Έτσι, μετά τις εκλογές του 1985 ο Παπανδρέου τοποθετεί τον Σημίτη υπεύθυνο της οικονομικής σταθεροποίησης.  Ο Σημίτης  σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα πετυχαίνει πολύ εντυπωσιακά οικονομικά αποτελέσματα αλλά σύντομα αντικαθίσταται  τον Τσοβόλα και η χώρα οδηγείται και πάλι στα προβλήματα.

Η χώρα μετά το 1987 εισήλθε σε περιπέτειες με αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο Κ. Σημίτης παραιτήθηκε τον Νοέμβριο του 1987 όταν διαφώνησε με τη χαλάρωση των μέτρων. Το έλλειμμα ξαναρχίζει να ανεβαίνει σε 11,5% το 1988 και εκτινάσσεται σε διψήφια νούμερα: 14,4% το 1989 και 16,1% το 1990. Η χρονιά (1990) κλείνει με τεράστιο έλλειμμα 16,1%. Από τα περίπου 680 δις δρχ. χρέους το 1980 έφτασε το 1990 στα περίπου 11 τρις δρχ. Δηλαδή αν αφαιρεθεί ο πληθωρισμός η ανάπτυξη, το ΑΕΠ κτλ το χρέος από το 1990 μέχρι σήμερα υπερ10πλασιάστηκε σε απόλυτους αριθμούς. Η αναφορά είναι ενδεικτική καθώς το χρέος πάντοτε πρέπει να μετριέται σε σχέση με το ΑΕΠ (έτσι το μετράει και η συνθήκη του Μάαστριχ). Οπότε από το 1980 έως σήμερα το χρέος αυξήθηκε κατά 200 φορές φτάνοντας σήμερα τα περίπου 350 δις ευρώ.

Ενδεικτικά την δεκαετία του 1980 η παραγωγικότητα της εργασίας κατέρρευσε, οι επιχειρήσεις αντιμετώπιζαν εντελώς ασταθές οικονομικό περιβάλλον, ενώ είχαν επιπλέον να αντιμετωπίσουν πανίσχυρα συνδικάτα, αντιπαραγωγική εργασιακή κουλτούρα, μεγάλες αυξήσεις μισθών και περιορισμούς στις αυξήσεις των τιμών των προϊόντων τους. Η δεκαετία του 1980 αποδιάρθρωσε όλη την εγχώρια παραγωγή η οποία πλέον στήριξε την επιβίωσή της στο ρουσφέτι, την διαπλοκή και τις ελάχιστες ή μηδενικές επενδύσεις .Η δεκαετία του 1980 αποτέλεσε πρακτικά μια επιχειρηματική κόλαση. Εξαιτίας αυτής της περιόδου η Ελλάδα απέκτησε το παρατσούκλι «η τελευταία σοβιετικού τύπου οικονομία». Παρόλο που κάποιες χρονιές το ΑΕΠ μειώθηκε και η ανεργία αυξήθηκε από το 2,4% το 1980 στο 6,4% το 1990, η δεκαετία του 1980 μείωσε τις εισοδηματικές διαφορές, το δε εξωτερικό  χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώθηκε παρόλο που το συνολικό δημόσιο χρέος εκτοξεύτηκε.

ΥΓ:ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΙΝΑΙ «ΕΘΝΑΡΧΗΣ»;

Και ας εκτεθώ..

Posted: Απρίλιος 25, 2012 by ΛΥΣΙΑΣ in Πολιτικά

Συνηθίζω να μην συντάσσομαι με οιοδήποτε κομματικό φορέα (προτιμώ την Ανεξαρτησία και την Ελευθερία λόγου και απεχθάνομαι πάσης φύσεως κομματικά «μαντριά»), όπως και να μην προτείνω ποτέ ουδένα/ουδεμιά υποψήφιο Βουλευτή (προς ψήφιση) προς το Εκλογικό σώμα, καθότι απεχθάνομαι τους πάσης φύσεως «προσηλυτισμούς». Αλλά σ’ αυτή -ίσως την πιο κρίσιμη- για την πορεία της Χώρας μας, εκλογική αναμέτρηση θα υπερβώ κατά πολύ τα δικά μου «εσκαμμένα»  και θα  προτείνω προς όλους εσάς την στήριξη της υποψηφιότητος, μιας εγκάρδιας φίλης, ίσως ενός από τα καλύτερα άτομα που έχω γνωρίσει στη ζωή μου.Πρόκειται για μια εξαιρετική επιστήμονα, εξαιρετική προσωπικότητα και μιας περισσότερο ανήσυχης πολίτη παρά «επαγγελματία πολιτικού». Ανεξαρτήτως ιδεολογικών προτιμήσεων του καθενός από εσάς και με την επισήμανση του ότι εαν «κινηθείτε» με γνώμονα την προσωπικότητα και την ηθική του Υποψηφίου που θα στηρίξετε (αν σκοπεύετε να συμμετάσχετε στις εκλογές της 6ης Μαίου), η λεγόμενη και «προσωπαγής ψήφος»,  και επιπλέον εαν είσθε ψηφοφόροι του Νομού Αχαίας, σας προτείνω ανεπιφύλακτα την στήριξη της υποψηφιότητας, της  Λένας Αλμπάνη: μιας ενεργούς πολίτη, μιας ανήσυχης προσωπικότητας, μιας εξαιρετικής επιστήμονος, ενός υπέροχου ανθρώπου, ενός μη «επαγγελματία πολιτικού», ενός νέου για τον πολιτικό στίβο προσώπου και σινάμα αρκετά ελπιδοφόρου . Ιδού: http://www.facebook.com/pages/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%97-%CE%91%CE%A0%CE%9F-%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%9F/248488395218111#!/photo.php?fbid=337821672937914&set=a.274407069279375.71500.175718522481564&type=1&theater.

ΚΑΙ ΑΣ ΕΚΤΕΘΩ Ή ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ.

Θα θελα η πόλη μου να είναι χτισμένη στις κορυφές των πολυκατοικιών. Οι μικρές άσχημες ταράτσες να είναι οι αυλές μας και να πηδάμε από αυλή σε αυλή. Να ανοίγουμε τις πολύχρωμες σιδερένιες πόρτες και να λέμε καλημέρα ο ένας στον άλλον.    – Καλημέρα σου δεσποινίς..

Και έτσι να κρυφακούμε  τις κεραίες που συνομιλούνε και να γελάμε όλοι μαζί τους. Να κάνουμε τους δίσκους-κεραίες πολυθρόνες και να σερβίρουμε τσάι πάνω στον εξαερισμό του φαστ φουντ. Αυτές οι πόρτες, οι σιδερένιες, οι κλειδωμένες πόρτες που δεν ανοίγουν ποτέ πρέπει να ανοίξουν. Εκεί ψηλά, θα αναπνεύσουμε τόσο πολύ αέρα που θα ξαναγυρίσουμε κάτω μόνο, μαζί με τις ταράτσες μας.

Αναδημοσίευση από το www.politicaldoubts.com

Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις το PSI ολοκληρώθηκε. Η χρεοκοπία της χώρας είναι γεγονός και μάλιστα «πιστωτικό». Διότι χρεοκοπία και πιστωτικό γεγονός συνιστά η κατά 53,5% μείωση της αξίας των ομολόγων που επρόκειτο να λήξουν τα επόμενα χρόνια, αλλά και η ενεργοποίηση των CACs (οι ρήτρες συλλογικής δράσης, οι οποίες θα αναφέρουν ότι το 66% των ομολογιούχων μπορούν να δεσμεύουν το υπόλοιπο ποσοστό στη βάση της συμφωνίας). Για πρώτη φορά μετά από το 1932 η Ελλάδα κηρύσσει αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους. «Ελεγχόμενη» και όχι «άτακτη» όπως μας καθησυχάζουν οι τηλε-ιερείς της διαπλοκής.Με γεμάτα τα ράφια των σουπερ μάρκετ και τις δεξαμενές των πρατηρίων – αλλά με άδεια τα πορτοφόλια των καταναλωτών.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για την αναγκαιότητα ή όχι της ψήφισης του PSI και των δυσβάστακτων μέτρων που αυτό συνεπάγεται. Τόνοι μελάνης έχουν ποτίσει σελίδες χαρτιού σε απόπειρες ειλικρινούς προβληματισμού, αλλά κατά κόρον σε εκστρατείες προπαγανδισμού, γκεμπελικής αισθητικής. Εξαιρετική σημασία έχει όμως ένα σημείο του προγράμματος που μοιάζει σαν επανάληψη της ιστορίας από την ανάποδη – ο λεγόμενος ειδικός λογαριασμός για την αποπληρωμή του χρέους.

Μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη. Ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του. Τούτο άλλαξε άρδην κατά την εφαρμογή της Σεισάχθειας. Τότε που ο Σόλων κατήργησε τα παλαιότερα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες αλλά και προς το δημόσιο, κατήργησε το δανεισμό με εγγύηση το «σώμα» (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του. Η ριζοσπαστική αυτή μεταρρύθμιση οδήγησε την πόλη-κράτος της Αθήνας σε μια αναδιανομή του πλούτου και ένα σχετικό περιορισμό της συσσώρευσης του πλούτου στα χέρια των Ευπατρίδων.

Η Ελλάδα του 2012 εν τέλει «εσώθη» από μια επιστροφή στο 1960. Η σωτηρία της όμως ουσιαστικά την γύρισε όχι 52, αλλά 2603 χρόνια πίσω. Μια νέα αριστοκρατία ξένων και ντόπιων κεφαλαιοκρατών επανέφερε -με την πλειοψηφία του πολιτικού συστήματος σε ρόλο νέου Εφιάλτη-  το θεσμό της υποδούλωσης, με ένα ανθρώπινο και εκμοντερνισμένο προσωπείο. Η δημιουργία του ειδικού κλειστού λογαριασμού στον οποίο θα προκαταβάλλονται τα αναγκαία ποσά για τοκοχρεολύσια του επόμενου τριμήνου αποτελεί ένα πρώτο βήμα αποικιοκρατικοποίησης στα πλαίσια της Ευρωζώνης. Η επιδιωκόμενη εισαγωγή στο Σύνταγμα διάταξης που θέτει σε απόλυτη προτεραιότητα την πληρωμή των πιστωτών και σε δεύτερη μοίρα την εξυπηρέτηση των κοινωνικών δαπανών, αποτελεί την κορυφαία πράξη μετατροπής της χώρας σε «χρεοπαροικία». Ακόμα και σε περίπτωση πολέμου θα είμαστε αναγκασμένοι να πληρώσουμε πρώτα τους δανειστές μας και μετά τις δαπάνες συντήρησης των στρατευμάτων! Το «priority is granted to debt servicing payments» που αναφέρει η συμφωνία για το PSI, αποτελεί την ξεκάθαρη δέσμευση ενός καταρρέοντος και «υπό απόσυρση» πολιτικοοικονομικού κατεστημένου – οι Έλληνες οφείλουν πλέον να δουλεύουν κυρίως για τους διεθνείς τοκογλύφους.

Όταν ο ευρωπαϊσμός είναι ταυτόσημος με την υποδούλωση, τότε επιλέγουμε να γίνουμε αντιευρωπαϊστές.
 
Όταν η οικονομική αλληλεγγύη έρχεται με όρους τη φτώχεια και την ταπείνωση, τότε επιλέγουμε την άρνηση της.
 
Όταν η συνταγματική νομιμότητα καταλύεται βίαια, τότε οι πολίτες – όπως ορίζει το Σύνταγμα – δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.

Κύριοι(της Βουλής) :ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ

Posted: Φεβρουαρίου 11, 2012 by ΛΥΣΙΑΣ in Πολιτικά

Ά ρε χάνε Έλληνα.  Σου  δημιούργησαν εκ προμελέτης, μια πλασματική οικονομική κρίση και όλοι μαζί  σύσσωμοι ανοίγουν τις μασέλες τους εκστομίζοντας φοβέρες.  Κανείς, από  δημοσιογράφους και πολιτικούς δεν μιλά για την ταμπακιέρα.  Να σας θυμίσω την  ταμπακιέρα;  Υπομονή , παρακάτω. Είδατε εσείς πουθενά πόσα ή όσα πήρανε, που  ακριβώς πήγαν οι λογιστικές τους εγγραφές;  Απλώς ακούμε ό,τι οι διάφοροι  παπαγάλοι παπαγαλίζουν!

Πρώτη  φορά στα χρονικά στην ηλικία που είμαι, ακούω εξαγγελίες μεταμεσονύχτιες. Έγινε  της μόδας.  Λες και δεν υπάρχει ημέρα.  Τέτοια διδάχθηκαν στο περιβόητο  eurogroup;  Τα ίδια έκαναν και εκεί. Άκου λέει σύσκεψη μέχρι τις 06:00 το πρωί  !!! Μόνον οι βρικόλακες δουλεύουνε τις νύχτες.   Θυμάστε την λαϊκή ρήση που λέει  “ της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η ημέρα και γελά !” ή «όποιος την νύχτα  περπατεί, λάσπες και σ….ά πατεί” ;; Αποσκοπεί όμως στις εντυπώσεις στο πόπολο,  των «σκληρά» δουλευόντων (όχι εργαζομένων βέβαια) και δουλευομένων  εργατοπατέρων, σωτήρων της πατρίδας.  Πώς θα πάρουν το επίδομα ΅βαρέων και  ανθυγιεινών΅  του επαγγέλματός τους; Ε,  μία από τις νυχτερινές εξαγγελίας ήταν και αυτή της Βενιζελιάδας.  Βέβαια.  Μίλησε για «Στρατηγική επιλογή» λέει.  Του ΟΧΙ ή του ΝΑΙ.  Δηλαδή δανειζόμαστε  με θυσίες ή με το όχι με πιο σκληρές θυσίες, δηλαδή ούτως ή άλλως χανόμαστε.   Βρε βρωμόξυλο που θέλουν όλοι αυτοί και αρκετοί από μας, που καθόμαστε και τους  ακούμε! Ο  Μπένι άρθρωσε λέξεις όπως «να μιλήσουν λέει ανοικτά γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ»  . Γιατί  κανένας στην βουλή δεν μιλάει για τα λεφτά που έφαγαν ;;  Για τις μίζες που  πήραν ; Για το Χρηματιστήριο; Για το τζόγο των ασφαλιστικών ταμείων ; Για  τα πλαστά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ;  Ξέρουν μόνον να λένε περί «σωτηρίας», περί  «αξιοπρεπείας» ,που οι ίδιοι ΔΕΝ έχουν.  Απλά γιατί όλοι εκείνοι τα έφαγαν μαζί, το  κάθε κόμμα από την θέση που βρίσκεται.  Όσοι δε, κρατούν το στόμα τους κλειστό  έστω και αν δεν συμμετείχαν στο μεγάλο φαγοπότι, συμμετείχαν όμως σε μικρότερο,  στις χρηματοδοτήσεις των κομμάτων τους και δεν ξέρω που αλλού.  Αυτόματα λοιπόν  γίνονται το λιγότερο συνένοχοι στην Εθνική προδοσία και την κατάντια της χώρας.   Προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δάκτυλό τους και εν προκειμένω βάζουν εμάς ως  δάκτυλο για να κρυφτούν ! «Παιδί  της νύχτας» και ο Μπένι, μίλησε μεσ’ απ’ τα μαύρα πέπλα της «περί θυσιών και  ταπεινώσεων  !!» Όλοι τους μα όλοι τους πουλημένοι σε βρυκόλακες και δράκους ,  μιλάνε για ταπεινώσεις οι ταπεινωμένοι. Ε  εσύ κ. Μπένι μας, διαλέγουμε τις αξιοπρεπείς θυσίες και ουχί τις δόλιες  -επαίσχυντες χθόνιες ταπεινώσεις του λαού μας δια στόματός σας .  Το αναπαράγουν  δε και τα ΜΜΕ ακόμα και αυτά που κρατούν στάση μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης για το  ανθελληνικό κλίμα !! Εσείς το πιστεύετε;  Ποιός το πιστεύει και γιατί το  αναπαράγει; Μήπως αισθάνονται οι ίδιοι που το λένε ταπεινωμένοι ;. Γιατί αν  έχω την συνείδησή μου ήσυχη κανένας δεν μπορεί να με ταπεινώσει .  ΤΕΛΟΣ. Διότι  προσωπικά καταλαβαίνω πως οι λαοί των εθνών μόνον ανθέλληνες δεν είναι, αλλά ως  σώφρονες αντιλαμβάνονται πως έρχεται η σειρά τους.  Το είπε και η Τζαβέλα  σήμερα. Αλλά παρακάτω θα τα πούμε. Οι  δε βρικόλακες της Ευρώπης βάζουν όρους λέει :

  • Άκουσον άκουσον, απαιτούν και η επόμενη  κυβέρνηση να συνεχίσει την ίδια καταστροφική πολιτική της παρούσας δοτής .  Με  ποιο δικαίωμα ζητούν κάτι τέτοιο; Δηλαδή στην περίπτωση που εκλεγούν εντελώς  νέα πρόσωπα, που αγαπούν την Ελλάδα, την ηθική, την δικαιοσύνη και όχι την  λαμογιά και την κλεψιά, τι θα μας λέει ο δικτάτωρ Μέρκελ; ή θα μας στείλει τα  γερμανικά στρατεύματά της , όπως έκανε στην Γιουγκοσλαβία;  Πάει  αυτό.
  • Μιλούν για ειδικό λογαριασμό, που θα το  χειρίζεται ο δανειοδότης κατά το δοκούν και μάλιστα με πλήρη αυθάδεια, ό,τι  παράγεται από τον Ελληνικό λαό να πηγαίνει πρώτα στους πονόψυχους δανειοδότες  τραπεζίτες-χρηματιστές, σοδομιστές ψυχών και νοών, ε και άμα μείνει κανά ψίχουλο  τότε θα μοιράζεται υπό μορφή συσσιτίου στους πένιτες  δούλους.
  • Μόνιμης λέει απόδοσις μέτρων.  Τι ακριβώς  εννοούν οι βρικόλακες ;; Μόνιμα αποδοτικά μέτρα, προϋποθέτουν να είναι  αναπτυξιακά, δημιουργικά.  Τι σχέση έχουν τα μέτρα περικοπών προς πάσα  κατεύθυνση;  Αποδίδει δηλαδή η μείωση του μισθού ή των συντάξεων ; είναι  αποδοτικά ; φέρνουν κέρδη ή μήπως εξυπηρετούν της νέας μορφής δουλεμπορία  , φέρνοντας κέρδη στις τσέπες των νέων τσιφλικάδων μεταχειρίζοντας τους δούλους  ως ευτελούς αξίας οντότητες;
  • Το πετροκέρασο δε, της όλης υπόθεσης, να μην  έχουμε δικαίωμα να δανειστούμε από πουθενά αλλού, με λίγα λόγια  ΑΠΟΔΙΕΘΝΟΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ !Πως μπορείς ένα κράτος να το βγάζεις από τον διεθνή  χάρτη; ποιος είσαι εσύ ή όλοι εσείς να τολμάτε να ξεστομίζετε τέτοιες  εκφράσεις και όντες εντολείς του λαού να τα δέχεστε;

Ας  μην ξεχνάμε επίσης πως η Ελλάδα έχει δώσει πολύ περισσότερα από όσα έχει πάρει,  σημειωτέον δε, πως εκτός των άλλων απεχθών υποχρεώσεων, συμμετέχει και στο  κοινοτικό ταμείο, βέβαια !!  Πρόσφατα μάλιστα αυξήθηκε αυτό το ποσοστό της  αναλογίας κατά μερικές μονάδες.  Ναι βέβαια και μερικά μπλοκάκια προ καιρού το  ανέβασαν ως επιτυχία. Βέβαια, βέβαια !! Ας  επιλέξουν λοιπόν οι πολίτες, τον δρόμο της ελευθερίας τους και της απεξάρτησης  τους, από όλους αυτούς τους διπλοπρόσωπους, φαφλατάδες και παραπληροφορούντες,  να λυτρωθούν από αυτούς που δηλώνουν πως δεν ήξεραν τι ψήφιζαν, άκου λέει «λόγω  παραπομπών» δεν γνώριζαν, άμα δεν ήξεραν δεν ρώταγαν;, ή δεν διάβασαν! Από  τον Καραντζοτούμπα που στηρίζει τον Παπαδήμο, αλλά δεν ψηφίζει το μνημόνιο και  δεν αποσύρει λέει τους βουλευτές του, εκτός αν το πράξει ο  Παπαδήμος! Συγγνώμη,  αλλά δεν ανήκω με τίποτα στο δικό τους τρελάδικο, εξ’ αιτίας μερικών 300 υπάρξεων  πασχουσών την βαρειά νόσο των τρελών αγελάδων ή προτιμούν να παραμένουν  υπνωτισμένοι σε φοβέρες και νουθεσίες, πρόβατα, άβουλα στρατιωτάκια, πειθήνιες  άθλιες υπάρξεις.  Όλοι αυτοί που μας παραμυθιάζουν πως ψήφιζαν με το πιστόλι στο  κρόταφο , θα βγουν εκτός χάρτη, θα σβήσουν εντελώς, μαζί με τους τάχατε  παραιτημένους,  Φαντάζομαι ούτε η ιστορία δεν θα θέλει να λερώνει τα κατάστιχά  της με τέτοιες κατασκότεινες υπάρξεις. Ακούσαμε  για παραίτηση βουλευτή ή βουλευτών.  Δεν εξελέγησαν για να παραιτηθούν, αλλά να  προασπίσουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του λαού.  Ειδάλλως αν είναι  ανάξιοι – που είναι, των περιστάσεων, να επιστρέψουν όλα όσα πήραν ως αμοιβές  από τον οβολό του Έλληνα πολίτη.  Αλλά βλέπετε αυτοί στο μόνο που αποσκοπούν  είναι στην μελλοντική τους καριέρα στην καμπούρα του καραγκιόζη που δεν ξέρει να  αναλύει πρόσωπα, στάσεις, κινήσεις και πράξεις τακτικής ή στρατηγικής όπως λέει  η Βενιζελιάδα !!  Θα βγουν ως ήρωες της κάλπικης δεκάρας μια μέρα, με λέξεις  “ύβρεως” , να υποστηρίζουν «μα εγώ παραιτήθηκα !»  Όχι κύριε να μην παραιτηθείς,  αλλά να ανεξαρτητοποιηθείς και όχι να παραχωρήσεις την θέση σου σε επόμενο  δοσίλογο δούλο ή να μάθεις να αναλαμβάνεις την ευθύνη των πράξεων, των επιλογών  σου και των πιστεύω σου. Όχι φυγόδικοι, με την ουρά στα σκέλια, κρυμμένοι σε  λαγούμια. Ακούμε  δε τους τόσο μα τόσο δημοκράτες, που συμπαρασύρουν και το εννοώ αυτό τον χαζό  Έλληνα, γιατί δεν γίνεται να είσαι χάνος μερικώς, ή είσαι ή δεν είσαι.  Τι θέλω  να πω «φοβάται λέει το ΛΑΟΣ» ή «αυξάνονται λέει μετά εκπλήξεως» α) το ποσοστό  της χρυσής αυγής και β) του ΚΚΕ.  Δηλαδή για μεν το πρώτο, το δικαίωμα έκφρασης  ή οι δημοκρατικές διαδικασίες έχουν περιορισμούς;  Και ποιος τις καθορίζει;   Σαν να λέμε έχει δικαίωμα να μιλά αυτός που τα κρίνει φοβούμενος ή εκ  πεποιθήσεως αντίθετος ως υπαρκτά γεγονότα, αλλά ο άλλος που επιθυμεί να τα  ακολουθήσει , α πα πα πα, δεν είναι δημοκράτης ; Όσο  για το ΚΚΕ, θυμάστε το «ΕΟΚ & ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο!» Βέβαια, όλοι  προσανατολισμένοι στην ευρωπαϊκή προοπτική ακόμα και ο Τσίπρας.  Για τους  λεγόμενους δεξιούς, ούτε λόγος, πως να τολμήσουν να το πουν όταν αυτοί το έχουν  ως περγαμηνή ;.   Ποια Ευρωπαϊκή προοπτική; Αυτήν της καταπάτησης των  περιβόητων εφευρημένων «ανθρωπίνων δικαιωμάτων»; Τις Εθνικές καταπατήσεις ;  Την αξιοπρέπεια των λαών βρε αδελφέ;  Τα κεκτημένα με το αίμα τους;  Άκουσα  εχθές την Τζαβέλα του ΛΑΟΣ, να ομολογεί στον real πως όλα αυτά που γίνονται στην  Ελλάδα θα εφαρμοστούν σε ολόκληρη την Ευρώπη!  Το γνωρίζουν οι Ευρωπαϊκοί λαοί  ή ζουν τον ύπνο του δικαίου ή βιώνουν την επιφανειακή κρατική ισχύ τους, όπως  ζούσαν για πάρα πολλά χρόνια οι Αμερικανοί το Αμερικάνικο όνειρο τους; Και  θεωρώντας τον εαυτό μου λογικό ον, ρωτώ τους πάντες, ποια έλλογη οντότητα έχουσα  συνείδηση και δημοκρατικά αισθήματα, μπορεί να ψηφίσει τέτοιο έκτρωμα  ή  μήπως νομίζουν οι τάχατε συνειδησιακοί βουλευτές που παραιτούνται, πράττουν το  καθήκον στην πατρίδα, αφήνοντας την έδρα τους να την πάρει ο επόμενος που θα  ακολουθήσει στην «δικτατορική πειθαρχία»;  Όχι, ψεύτες και υποκριτές είναι  όλοι απαξάπαντες. Η  λύση είναι μία. Λοιπόν τέρμα οι ανώφελες πορείες.  Καθιστικές διαμαρτυρίες ανά  δήμους και κοινότητες.  Κάθε υπηρεσία, κάθε μικροεπιχειρηματίας, κάθε μεσαία  επιχείρηση.  Να κλείσουν τα ρολά . Καμία κίνηση. Παντού νέκρα. Ο πόλεμος κατά  μέτωπον δεν είναι εφικτός.  Παρά μόνον όπως γίνεται σε κάθε κατεχόμενη χώρα.   Νέας μορφής πόλεμος, νέος τρόπος αντίδρασης. Μήπως  βρε παιδιά κατά τα άλλα,  νοιώθουν πως έρχεται η Θεία Νέμεση και βάζουν μπροστά  ως ασπίδα εμάς τα «κακά παιδιά»;  Μπορεί να ακούγεται ουτοπικό, μόνον που σε  αυτήν την ζωή τίποτα δεν είναι ουτοπικό και σίγουρα όχι με ό,τι έχει σχέση με  την Δικαιοσύνη, απ’ την οποία κανένας μα κανένας δεν ξεφεύγει, κάνοντας εκείνοι  προσπάθειες να κρατηθούν απ’ τα μαλλιά. Υπάρχει  κάποια πτέρυγα σε αυτήν την ρημαδοβουλή που σκέφτεται και αγαπά την Ελλάδα;    Κανένας δεν είναι ¨Έλληνας; ΅Όλοι τους είναι άλλη φυλής και θεολογικής σέκτας; Αγαπητοί  μου Φίλοι, αν με ρωτήσετε δεν έμαθα να ακολουθώ απολύτως κανέναν.  Ούτε  θέλω να ακολουθώ όλη αυτήν την σαπίλα που κρύβεται στους τοίχους των νέων  ανακτόρων, ως άλλοι μονάρχες ή φεουδάρχες.  Ακολουθώ την λογική μου, την κριτική  μου, συνεχώς ψάχνοντας και αναλύοντας, πίσω από αυτά που ακούω και βλέπω. Στις  δικές μου διανοητικές δυνάμεις και όχι στους χειμάρρους που ποτέ δεν ξέρεις τι  κρύβουν και τι σέρνουν. Φυσικά όποτε χρειάζεται, απλά επιλέγεις το λιγότερο  χειρότερο, μέχρι να απαλλαγείς από το χείριστο και έως ότου ανθίσει το  καλλίτερο. Έτσι είναι τα πράματα. Όποιος μπορεί να καταλάβει απλές αλήθειες έχει  καλώς!

  • ΤΙΠΟΤΑ  ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΟ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΘΑ ΡΙΞΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ,  ΘΑ ΚΑΤΕΒΑΣΟΥΝ ΤΑ ΡΟΛΑ, ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΣΩΛΗΝΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ  ΣΚΌΝΗ ΣΑΝ ΣΕ ΟΝΕΙΡΟ.  ΜΟΝΟ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΝΤΟΚΤΟΡΑ ΟΥΤΕ  ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ. ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ, ΑΛΛΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΤΗΝ  ΑΠΟΦΑΣΗ.  Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΑΣ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ . ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ!!!

Η Κανονικη όψη του νομίσματος

Posted: Φεβρουαρίου 4, 2012 by sotloustas in Γενικά

Οι δημοσιοι υπαλληλοι για το 2011 ειναι είναι 499.722 και 668.158 μαζί με τους ένστολους[1]. Στους δήμους εργάζονται 70.000 μόνιμοι υπάλληλοι και 15.000 συμβασιούχοι. Στις 6.000 επιχειρήσεις και οργανισμούς που θα μειωθούν σε 700 με 740 νέα Νομικά Πρόσωπα, εργάζονται 25.000. [2] Δηλαδη συνολο 800.000 αμοιβομενοι απο το δημοσιο, οπότε η αναλυση «υπάρχουν 1.000.000 δημόσιοι υπαλληλοι» ειναι εξ’αρχης προβλημματικη μιας και βασιζεται σε ψευτικα στοιχεια. Εκτος αν κρινουμε το 2012 με στοιχεια του 2008 οπου οι αμοιβομενοι απο το δημόσιο στην Ελλάδα ήταν 1.022.000 σε σύνολο 4.582.500 εργαζομένων (σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα). Αυτό μας κάνει το 22% επί του συνόλου των εργαζομένων. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (στοιχεία διαφορετικών ετών ανά χώρα, από το 2006 ως το 2009), η Ελλάδα του 2008 αναλογικά έχει περισσότερους εργαζομένους σε κρατικούς φορείς από: το Λουξεμβούργο με 11%, την Πορτογαλία, με 13%, τη Γερμανία και την Ιταλία με 14%, την Ισπανία και την Ελβετία με 15%, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ με 16%, την Κύπρο και την Ιρλανδία με 18%, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο με 20%, ίσους με τη Σλοβακία, και λιγότερους από: την Εσθονία με 24%, τη Φινλανδία με 26%, την Ολλανδία με 27%, τη Σλοβενία με 28%, τη Γαλλία με 29% (που την ανεφερες κιολας), τη Μάλτα και το Βέλγιο με 31%, τη Δανία με 32%, τη Νορβηγία και τη Σουηδία με 34%. [3]. Το αν ειναι πολλοί ή όχι είναι μια τεράστια συζήτηση που όμως δεν λύνεται με σύγκριση ανόμοιων χωρών και οικονομιών.

Η μιζα και το φακελακι υπαρχουνε εδω και χιλιετιες, δεν ειναι νεοελληνικη εφευρεση. Η μείωση της διαφθορας είναι αρκετά ευκολη (βλεπε εδώ), απλα το πολιτικο συστημα επρεπε να φτασει στα ορια της καταρρευσης, ώστε να προτείνει να εφαρμοσει κάτι τόσο απλό, μιας και «το βόλευε». Αλλωστε και η SIEMENS δεν ειναι ελληνικη εταιρια. Ο Ανδρεας Παπανδρεου ειναι εκεινος που εκτοξευσε το χρεος και διερυνε τον αριθμο των δημοσιων υπαλληλων. Η στηριξη του ανθρωπου που εφαρμοσε αυτη την «καταδικαστέα» πολιτική διόγκωσης, ισως ειναι σχιζοφρενεια. Το να κατακρινουμε τους πολιτες και να τους βαζουμε ολους στο ιδιο καζανι κινείται στα ορια του φασισμου. ΟΧΙ δεν τα φαγαμε ολοι μαζι. ΟΧΙ δεν ψηφιζαμε ολοι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Και το βασικοτερο: Οι απλοι ανθρωποι ειναι τοσο ευκολα χειραγωγισιμοι απο τα ΜΜΕ και το συστημα, που δεν στεκει το επιχειρημα οτι «ψηφιζανε εν γνωσει τους». Την στιγμή που ένας έντονα πολιτικοποιημένος ανθρωπος νομίζει ότι έχουμε 1.000.000 δημοσιους υπαλληλους μονο και μονο επειδη το πιπιλιζανε καθε μερα στα ΜΜΕ αποδεικνύει την «μη γνώση» ημών, (πόσο μάλλον της γιαγιάς που η μοναδική της ενημέρωση ειναι καθε μερα στις 8 στο MEGA). Πως γινεται να ψηφιζεις «εν γνωση σου», οταν η γνωση σου δεν ειναι τιποτα παραπανω απο ψευτικα στοιχεια? Ειναι σαν να λες οτι ενα κοριτσακι 10 ετων που το βιαζουν με δωρακι καραμελες, δεν εχει βιαστει, αλλα πηγε εν γνωση του!

[1] http://www.alfavita.gr/artro.php?id=44853
[2] http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=223539
[3] http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=8861